JESIEŃ

Polskie tradycje muzyczne tego czasu są tak różnorodne i zmienne jak sama jesień. Na jej początku jest jeszcze wiele pracy na polach i w ogrodach. Wciąż trwają zbiory, a spiżarnie i piwniczki zaczynają wypełniać przetwory i dary natury: ziemniaki, kapusta, buraki, cebula, marchewka, fasola, groch, jabłka, gruszki, śliwki. Zbiera się też grzyby i leśne owoce, a wszystko to pilnie przerabia i zachowuje na zimę. Później pola i ogrody trzeba przygotować do zimy, zadbać o ziemię, posiać oziminy i zasadzić nowe rośliny. 

Zaczyna się także przetwarzać len i konopie zebrane w sierpniu. Powstają z nich rozmaite sznurki, sznury, liny, nici i wreszcie płótna, i inne materie.

Jesień był to najlepszy czas na wesela, bo można było najhojniej ugościć weselników i było już więcej czasu wolnego od prac polowych. Dlatego usłyszycie tu całą opowieść weselną – marsza weselnego, pieśni „do czepca”, czyli na bardzo ważny moment w którym Panna Młoda przyjmowana była do grona mężatek, „jabłoneczkę” i starożytnego „chmiela”. Zagraliśmy i zaśpiewaliśmy również wiele tańców z różnych 

regionów Polski, dla których wesele to najwłaściwszy moment. Niektóre z nich to także zabawy weselne. 

Dłuższe wieczory sprzyjały urządzaniu wieczorynek, w czasie których, po wykonanej pracy chętnie tańczono. Kulminacją takich zabaw były Andrzejki i Katarzynki, obyczaje pomocne w znalezieniu towarzysza na resztę życia. W długie jesienne wieczory aura sprzyja tworzeniu. Miło się wtedy przędzie, tka i wyszywa. To dobry czas na śpiewanie,opowiadanie baśni i niesamowitych historii.Jesień to również czas Zaduszek, czyli dawnych Dziadów: wspominania bliskich, zastanawiania się nad tym, co czeka na nas po śmierci oraz modlitwy za zmarłych. Mogło się zdarzyć, że domostwo odwiedził wędrowny lirnik, który w śpiewanych opowieściach przynosił wieści z daleka, a także w specjalnych modlitwach pomagał wędrującym duszom odnaleźć drogę.

Jesień kończy się Adwentem. Sygnały adwentowe, grane na ligawkach, 

przypominają o przemijaniu, o sprawach ostatecznych, ale i o zbliżającym się 

nowym początku: o Bożym Narodzeniu.

Kaja i Janusz Prusinowscy